Ime i prezime osobe zadužene za sprovođenje Politike zaštite djeteta: Saša Šarić 
Broj telefona: 051/461-477 
Elektronska pošta: 
genesis@blic.net,  saric.sasa74@gmail.com

Policija 24/7 Broj telefona: 122 

SOS telefon za žrtve nasilja u Bosni i Hercegovini 24/7 

1264 – u Federaciji BiH 
1265 – u Republici Srpskoj

Plavi telefon za djecu (9:00 – 17:00) 

080 05 03 05 

Opšte informacije

https://www.zastitimodjecuodnasilja.org/
http://www.sigurnodijete.ba/bs/
http://www.zasvakodijete.ba/

Young people around the world mark the International Day against bullying, the “Pink shirt day,” and it is observed in the last Wednesday in February in countries around the world. This day has been celebrated since 2007, when a boy in Canada was subjected to bullying because of coming to school in a pink T-shirt. Peers ridiculed, mentally and physically abused the boy who was wearing a pink shirt

. It turned out later that the boy’s T-shirt was symbolizing the support to his terminally ill mother with breast cancer. Classmates showed solidarity with the abused boy, and the following day, everyone showed up at school in pink shirts. Since then, a pink T-shirt became a symbol of the fight against bullying and has become a recognizable symbol for the initiatives and internationally recognized anniversary of prevention of bullying in schools.

Violence among children in schools in BiH

When it comes to the research of violence against and among children that have been conducted in the territory of Bosnia and Herzegovina, it is important to note that there were more of them conducted, using various methods, operated by different institutions and that it consisted of different parts, i.e., cantons and regions of Bosnia and Herzegovina. These studies have shown that violence exists and that it is necessary to find and provide the appropriate mechanisms of prevention.

Within the project “Support Mechanism for Violence Prevention and SALW Risk Reduction,” which was under the auspices of UNICEF BiH implemented by the Genesis Project in 2014, a research was conducted with the objective to investigate the violent behaviours of the students at school, as well as their causes and consequences, as perceived by the students and teachers. The research was conducted in 16 schools involved in the project in Bosnia and Herzegovina. The research was conducted on a sample of 1537 students and 229 teachers from 16 schools in Bosnia and Herzegovina and provided an overview of important aspects of the preventive action, concerning the violent behaviour of pupils and response of the professionals in the schools.

Regarding the frequency of violent behaviour in our sample, the following data were obtained:
• 41.6% of students stated that someone has been violent towards them at some point, and
• 30.08% of them said that they were violent towards someone.

The obtained results suggest that violence among peers is noticeable and that the prevalent violent behaviours are physical and verbal violence, while social violence is less present. Students, according to the information received, choose the place and time, when adults are not present, to be violent to each other.
This data was expected, because the violent behaviour of students in front of adults was not expected, which means that even nowadays the teachers have authority over the students, however the moment they are not present, the children are using the opportunity to settle accounts with each other.

The conclusion of this research is that the situation in our schools is not dramatic, when violence against and among children is in question, but in order to prevent it to become dramatic, it is necessary to act using the prevention programs, during the activities with the teachers, as well as with the students and parents.

Our years of experience in elementary schools across BiH have shown that there is a tendency to deny the existence of violence against and among children in schools.

Some teachers, professional associates and principals distance themselves from the problem as follows:
 denial ( “We do not have this problem.”);
 minimizing ( “Name-calling and mocking is normal”);
 rationalization ( “Children need to learn to fight for themselves”);
 justification ( “If the times are different something might be done”);
 imputation ( “Parents do not take responsibility for the behaviour of their children”);
 avoiding ( “Violence should be dealt with by someone else, I’m just a teacher”).

Why is it necessary to work on prevention of violence?

 The teachers are almost constantly confronted with violent and destructive behaviour of students.
 With the development of social networks the images of violence in schools are often available outside of classrooms and school yards and frequently shock the public.
 Students compete in recording and taking photos of violence.

In accordance with everything stated herein, the NGO “Genesis Project” has been continually implementing the projects aimed at the prevention of bullying and the establishment of effective mechanisms that enable schools to deal effectively with the occurrence of violence against and among children.
One of the activities that the NGO “Genesis Project” has been currently implementing, having as its main objective the prevention of bullying, is the activity “Strengthening the capacity of professionals in education in the prevention, identification and response to cases of violence in primary schools,” in selected elementary schools throughout Bosnia and Herzegovina. The activity “Strengthening the capacity of professionals in education in the prevention, identification and response to cases of violence in primary schools” is part of a large regional program entitled “Protecting children from violence and promoting social inclusion of children with disabilities in Western Balkans and Turkey” implemented by the United Nations Children’s Fund – UNICEF in Albania, Bosnia and Herzegovina, Kosovo (UNSCR 1244), Montenegro, the former Yugoslav Republic of Macedonia, Serbia and Turkey.

Šumska kola

Od Lutaka do osnaženja

Epizoda Sudija traži naočare

Čiji su anđeli

TV serijal za djecu,1. epizoda

Igre šumskih patuljaka

Epizoda: Najveći izum

Unicef i Genesis

Zajedno za sigurno okruženje u školama

Forest school

Puppets & empowerment

Whose are the angels

Games of forest dwarfs

Unicef and Genesis

Ko smo

Genesis Project osnovan je u februaru 1997. godine u Banjaluci. Od osnivanja do danas, realizovali smo veliki broj projekata zahvaljujući podršci brojnih donatora. Smješteni smo u Banjaluci, a zahvaljujući razumijevanju gradonačelnika i poslanika u Gradskoj skupštini grada Banjaluka, od 01. 08. 2004. godine nakon osam godina aktivnog humanitarnog rada dobili smo na na korištenje poslovne prostorije (u vlasništvu grada). To nam je značajno olakšalo realizaciju humanitarnih projekata i otvorilo mogućnosti za realizaciju novih aktivnosti. Zahvaljujući našem pokretnom servisu-interaktivnom putujećem pozorištu u mogućnosti smo da programom obuhvatimo geografski veliko područje i veliki broj potencijalnih korisnika. Danas, većina Genesis Project aktivnosti fokusirana je podjednako na teritoriju Republike Srpske i Federacije Bosne i Hercegovine.

Ciljevi

Misija

Genesis Project preko svojih profesionalaca i opredjeljenih pojedinaca pomaže djeci i mladima širom Bosne i Hercegovine u ostvarivanju prava na slobodan i pravilan psihofizički razvoj bez obzira na vjersku, etničku i rasnu pripadnost uvažavajući sve njihove individualne razlike i potencijale.

Vizija

Bosna i Hercegovina je slobodno i otvoreno društvo koje će omogućiti, svakom pojedincu, da se razvije i u punom kapacitetu i da se ostvari kao sretna, svjesna i slobodna individua sposobna na kritičko razmišljanje i kreativno djelovanje.

Dijana Pejić rođena je 1974. godine u Banjaluci gdje je završila osnovnu i srednju Elektro tehničku školu. Nakon završetka Više poslovne škole u Beogradu, zvanje diplomiranog ekonomiste stiče na Ekonomskom fakultetu u Kragujevcu. U nevladinom sektoru aktivno radi od 1995. godine kada je kao projekt koordinator bila zaposlena u Američkom komitetu za izbjeglice. Nevladinu organizaciju Genesis Project osnovala je 1996. godine u Banjaluci. Od tada do danas implementirala je na desetine uspješnih projekata širom Bosne i Hercegovine.
Zadužena za program menadžment, finansijski menadžment, osmišljavanje projekata, ljudske resurse, Dijana uspješno rukovodi malim timom koji je najvećim dijelom od samog početka dio Genesisa.
Uspješna priča traje već 18 godina, a njen najbolji dokaz su ostvareni rezultati i dječiji osmjeh koji članovi Dijaninog tima izmame gdje god da ih put nanese.

Azra Talić rođena je 1952. godine u Banjaluci. U rodnom gradu završila je osnovnu školu i Gimnaziju, a potom i Pedagošku akademiju. Školovanje je nastavila u Sarajevu na Filozofskom fakultetu, na kojem je stekla zvanje profesora psihologija i pedagogije.

U svom bogatom radnom iskustvu Azra je radila i kao vaspitač i pedagog u vrtiću, te psiholog i pedagog u osnovnoj školi, a potom i kao psiholog u organizaciji CARE Canada.

Dio tima Genesis Projecta postaje 1998. godine, i od tada aktivno učestvuje u realizaciji brojnih projekata. Podjednako je uspješna kao pedagog, psiholog, ali i kao pjesnik. Upravo je zahvaljujući njenoj mašti nastao veliki broj pjesama i predstava kojim putujuće interaktivno pozorište Genesis tima zabavlja i edukuje mališane širom BiH. A, u Azrinoj mašti uvijek ima mjesta za nove i kreativne ideje koje tek čekaju da ožive u nekom budućem projektu.

Draško Stojčević je rođen 1975. godine u Banjaluci gdje je završio osnovnu i srednju Elektro tehničku školu, a potom i Fakultet političkih nauka, odsjek za novinarstvo i komunikologiju.
Od samog osnivanja Genesis Projecta, Draško je dio tima. Tokom rada u ovoj organizaciji, pohađao je veliki broj naprednih seminara i završio obuku za instruktora za upozoravanje na opasnost od mina i lakog oružja. Nakon treninga za osmišljavanje i produkciju jednominutnih filmova za mlade, producirao je veliki broj jednominutnih filmova širom Bosne i Hercegovine.
U okviru projekata na kojima je radio i uspješno ih realizovao, Draško je razveseljavao mališane raznim ulogama koje je ostvario kroz brojne predstave i TV serijale. Pečurko u „Igri šumskih patuljaka“, saradnik Učitelja u „Čiji su anđeli“, deminer u „Suđenje čudno“, samo su neke od njih. Uvijek nasmijan i omiljen među djecom, prepoznatljiv je član veselog Genesis tima i putujećeg interaktivnog pozorišta.

Ljubiša Vasić je rođen 1975. godine u Banjaluci gdje je završio osnovnu i srednju Elektro - tehničku školu, a potom i Nezavisni univerzitet Banjaluka. Zvanje profesora razredne nastave stekao je 2009. godine, a za rad u nevladinom sektoru dodatno se edukovao kroz seminare i obuke. Između ostalog, završio je i obuku za instruktora za upozoravanje na opasnost od mina i lakog oružja.
Ljubiša je dio tima Genesis Projecta od osnivanja organizacije 1996. godine. Radio je na implementaciji velikog broja projekata, a djeca i mladi ga lako prepoznaju po širokom osmijehu i brojnim ulogama koje je ostvario kroz zabavne i edukativne predstave i TV serijale Genesisa.
Profesor Mudrić iz TV serijala „Čiji su anđeli“, učitelj iz TV serijala „Šumska škola“, Borko u „Igrama šumskih patuljaka“, strogi sudija u „Suđenju čudnom“, neke su od uloga po kojima ga najmlađi rado pamte.

Saša Šarić je rođen 1974. godine u Banjaluci, gdje je završio osnovnu i srednju Elektro tehničku školu, nakon čega je upisao Višu poslovnu školu u Beogradu.
Dio je Genesis tima od osnivanja organizacije, a kroz brojne seminare dodatno se edukovao za rad na humanitarno edukativnim projektima.
Završio je i obuku za instruktora za upozoravanje na opasnost od mina i lakog oružja, a pohađao je i trening o osmišljavanju i produkciji jednominutnih filmova.
Saša je tokom svoga rada u Genesisu učestvovao u implementaciji velikog broja uspješnih projekata širom Bosne i Hercegovine - od edukativnih radionica za djecu, preko produkcije TV predstava, do prevencije vršnjačkog nasilja, a aktivan je i na planu obezbjeđivanja donatorskih sredstava za projekte.

Goran Radić rođen je 1967. godine u Banjaluci. Nakon završetka osnovne i srednje Elektro tehničke škole u ovom gradu, završio je nekoliko naprednih seminara, kao i naprednu obuku za menadžera za upravljanje projektima za upozoravanje na mine i vatreno oružje.
Diplomirao je na  Ekonomskom fakultetu Univerziteta Apeiron u Banjaluci. Nakon osam godina rada u preduzeću „Rudi Čajavec“, Goran se 1998. godine priključuje timu Genesis Projekta, u početku kao volonter, a od 2003. godine i kao stalni član. Između ostalih obuka i seminara, pohađao je i trening o osmilšljavanju i produkciji jednominutnih filmova.
Učestvovao je na velikom broju uspješnih projekata, a njegov najveći doprinos ističe se kroz menadžerstvo projekata za upozoravanje na mine i vatreno oružje. Goran aktivno radi u minama visoko ugroženim lokalnim zajednicama širom Bosne i Hercegovine, a njegov primarni zadatak je da edukuje djecu kako da sačuvaju svoje živote i imaju bezbrižno djetinjstvo dok odrastaju u neposrednoj blizini mina i stalnoj opasnosti.

Dijana Miljatović je rođena 1972. godine u Prijedoru gdje je završila osnovnu i srednju školu, nakon čega je upisala engleski jezik i književnost na Filozofskom fakultetu u Banjaluci.
Veliki dio svog radnog vijeka Dijana je provela na terenu kao prevodilac, a u ovom svojstvu radila je i za Haški tribunal. Jedan je od osnivača Udruženja samohranih roditelja “Ponos”, čiji je i predsjednik. Koordinator je brojnih humanitarnih akcija, a u okviru udruženja obavlja i funkciju projekt menadžera, a po potrebi i portparola.
Genesis Projectu pridružuje se 2012. godine, prvo kao volonter, a od jula 2013. godine i kao stalni član. Zaposlena na mjestu administrativnog asistenta, neophodna je logistička podrška uspješnog tima.